گه‌رمه‌کورسی

مێتودێکی دیکه‌یه‌ داوای بیر کردنه‌وه‌یه‌کی قووڵتر ده‌کات. به‌شداربوان ئاشکرا هه‌ڵوێست وه‌رده‌گرن له‌ چه‌ند پرسیارێک ده‌رباره‌ی دۆزی به‌ها. هه‌ر که‌سێک به‌ «دانیشتن» یان «ڕابوون» بیروڕای خۆی ده‌رده‌بڕێ. ئه‌مه‌ش ڕێسا:

1)      هیچ که‌سێک گوته‌ی نابێ ده‌رباره‌ی هه‌ڵوێستی که‌سێکی دیکه‌

2)      هه‌موو به‌شداربوان به‌ وردی سه‌رنج ده‌ده‌نه‌ ئه‌وه‌ی ده‌گوترێ، وه‌ک گوته‌ی گه‌واهێک لێی وه‌رده‌گرن نه‌ک بابه‌تێک بۆ گفتوگۆ

3)      هه‌ڵوێست گۆڕین هه‌رده‌م ئازاده‌ بۆ هه‌موو که‌سێک

به‌شداربوان و هه‌روه‌ها ڕێبه‌ری خول له‌ یه‌ک بازنه‌ی گه‌وره‌دا داده‌نیشن. ڕێبه‌ری خول گریمانه‌یه‌ک ڕه‌پێش ده‌خات و به‌شداربوان ده‌بێ هه‌ڵوێستی لێ وه‌رگرن. ئه‌وه‌ی لای په‌سه‌نده‌ «ڕا بێ» (هه‌ستێته‌ سه‌ر پێیان). ئه‌وه‌ی گریمانه‌که‌ی لای په‌سه‌ند نییه‌، له‌ جێی خۆی دانیشتوه‌. گه‌ر که‌سێک دوودڵه‌، ده‌توانێ بچێته‌ سه‌ر چیچکان – بارێکی ناخۆش و سه‌خته‌، وه‌ک ڕاڕایی!

کاتێک گشتیان هه‌ڵوێستیان وه‌رگرت، ئه‌وجا چه‌ند که‌سێ ده‌رفه‌تی ده‌بێ خۆی ڕوون بکاته‌وه‌:

1) «تۆ به‌ پێوه‌ی. چۆنت بیر لێ کردۆته‌وه‌؟»

2)«تۆ دانیشتوی. بۆ؟»

پاش ئه‌وه‌ی که‌سانی خاوه‌ن دید و ڕا گوته‌یان ته‌واو ده‌که‌ن، ده‌چینه‌ سه‌ر گریمانه‌ی پاشی. گرینگه‌ گریمانه‌کان ڕوون و ساکار بن – نایاندنی نه‌بێ (نابێ، نه‌کرێ، نه‌چێ…). گه‌ر که‌سانێک هه‌بن گرفتدار، (په‌ککه‌وته‌، خاوه‌ن پێداویستیی تایبه‌ت) ده‌کرێ له‌ بری ڕابوون، ده‌ست هه‌ڵبڕن یان هه‌ر نیشانه‌یه‌کی دیکه‌ی گونجاو.

بڕوانه‌ ڕاهێنانی «په‌یوه‌ست».

Share:Email this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPrint this page
Posted in مێتود, مێتودنامه‌