به‌فرانگه

به‌فرانگه (یه‌خچاڵ. سه‌للاجه‌)

زۆر جار که‌میی کات ده‌بێته‌ کێشه‌ بۆ به‌شداریی چوستی ئه‌ندامان، به‌تایبه‌تی گه‌ر ژماره‌یان زۆر بێ. پرسیار و سه‌رنج زۆر ده‌بن و له‌وانه‌یه‌ کات نه‌بێ ڕێک ئه‌و کاته‌ بخرێنه‌ به‌رباس. وه‌ها باشه‌ به‌شێکیان بخرێنه‌ «به‌فرانگه» وه‌ بۆ ئه‌وه‌ی پاشان کاریان له‌سه‌ر بکه‌ین. ڕێبه‌ری خول پارچه‌ کاخه‌زێکی گه‌وره‌ به‌ دیواره‌وه‌ ده‌کاته‌ «به‌فرانگه» و هه‌ر پرسیارێک فریای نه‌که‌ون له‌ته‌ک ناوی خاوه‌ن پرسیاردا، له‌سه‌ر ئه‌و تابلۆیه‌ تۆمار ده‌کرێ. پاشان له‌ ده‌رفه‌تێکی گونجاودا بابه‌ته‌کان له‌ «به‌فرانگه» ده‌رده‌هێنرێن و ده‌خرێنه‌ به‌رباس. ئه‌وجا ده‌کرێ مێتودی «ڕۆژه‌ڤی هاوکۆ» (پاشان باسی دێ) بۆ ئه‌م مه‌به‌سته‌ کارا بێ.

بڕوانه‌ ڕاهێنانی «بژاره‌کانی ئازاد و نه‌وزاد».


Share:Email this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPrint this page
Posted in مێتود, مێتودنامه‌